De zon liet zich af en toe zien, honden snuffelden nieuwsgierig rond en overal ontstonden kleine gesprekjes. Al vroeg op de dag druppelden de eerste bezoekers binnen, sommigen met hun hond, anderen gewoon om even te komen kijken. Vanaf dat moment hing er een fijne, levendige sfeer op het terrein. De open dag had geen strak programma, maar was een ontmoetingsplek waar iedereen op zijn eigen tempo kon rondkijken, vragen stellen en meedoen.
De dag begon met koffie, thee en chocolademelk en honden die alvast het terrein inspecteerden. Eigenaren vroegen zich hardop af of hun hond zich vandaag wel “van zijn beste kant” zou laten zien. Dat was bij de meeste honden wel het geval, hoewel we wel wat hilarische momenten hebben meegemaakt:
Zo werd de ballenbak niet alleen als snuffelspel gebruikt, maar was er één hond (we noemen geen namen) die onze snuffeltuin niet wilde bevuilen met ontlasting en de ballenbak een goed alternatief vond. Nou ja, hij liet wel zijn potentie voor toilet-training zien, want hij deed het keurig 'op de bak'. Honden blijven honden.
Ook bij de detectieoefeningen was het niet alleen maar focus en concentratie. Een fanatiek werkende reu deed zichtbaar zijn best, maar had ondertussen stevige concurrentie van een loopse teef in de buurt. De neus wist wat hij moest doen, het hoofd iets minder. Ook dat hoort erbij en leverde vooral veel herkenbare grijnzen op bij het publiek.
Gedurende de dag werd er gelachen om onhandige eerste oefeningen, trots gekeken naar honden die iets nieuws durfden en aandachtig geluisterd naar verhalen over trainen, gedrag en samenwerking. Voor veel mensen was het prettig om te zien hoe er gewerkt wordt: rustig, met oog voor de hond én de eigenaar. Tussen de oefeningen door was er ruimte voor persoonlijke gesprekken, het delen van ervaringen en het uitwisselen van tips.
Verspreid over de dag waren er lezingen. Er werd geluisterd, meegeschreven en vooral veel gelachen. Want theorie is belangrijk, maar herkenning minstens zo. Vragen uit het publiek zorgden voor mooie gesprekken en soms ook voor het besef dat niemand het alleen maar perfect doet. En dat hoeft ook niet.
Buiten lag een Rally Obedience parcours klaar, dat gedurende de dag werd begeleid door Maaike. Bezoekers konden meekijken of zelf meedoen en kregen uitleg over de oefeningen, de samenwerking en het lezen van de bordjes. Voor sommige combinaties was het vooral ontdekken, voor anderen juist verfijnen. Maaike nam de tijd om rustig toe te lichten, aan te passen waar nodig en vooral te laten zien dat Rally Obedience niet draait om perfectie, maar om samen werken met plezier.
En alsof het zo gepland was, was ook de meest fotogenieke hond van het jaar aanwezig. Een verkiezing die ooit gehouden is bij onze huisfotografe Marieke van 'Je Viervoeter op de Foto' waar Whiskey moeiteloos de show stal door bij ieder fotomoment precies goed te staan. Oren goed, blik perfect, timing feilloos. Sommige honden hebben dat gewoon.
Onze pop-up snuffeltuin werd met veel enthousiast gebruikt. Honden kregen hier de ruimte om op hun eigen tempo te ontdekken, te snuffelen en even hond te zijn, zonder opdrachten of verwachtingen. Voor veel bezoekers was het mooi om te zien hoeveel ontspanning dit opleverde en hoe waardevol vrij snuffelen kan zijn als onderdeel van training en welzijn.
Marieke was tijdens de hele dag aanwezig om foto’s te maken. In een ontspannen setting nam zij de tijd om honden en hun eigenaren vast te leggen, zonder haast en zonder druk. Sommige honden moesten even wennen, andere gingen er direct voor zitten alsof ze dit dagelijks deden. Marieke begeleidde dit rustig en met oog voor de hond, wat zorgde voor mooie, spontane momenten.
Alles bij elkaar was de open dag bij Hondenschool Almere een mooie afspiegeling van het echte werk. Leren, lachen, een beetje chaos en vooral veel plezier. Precies zoals het hoort wanneer je met honden werkt. Aan het einde van de dag waren er vermoeide honden, tevreden eigenaren en een team dat met een grote glimlach terugkeek op alles wat er was gebeurd.
